Przepływ pracy to nazwana, wielokrotnego użytku procedura zapisana na agencie. Uczy Okou, jak Twój zespół wykonuje określony rodzaj pracy, dzięki czemu kolejna osoba nie musi pisać polecenia od nowa.
Za pierwszym razem, gdy prosisz Okou o wykonanie zadania, piszesz polecenie. Za drugim razem wklejasz to samo polecenie z drobnymi poprawkami. Za trzecim razem kopiujesz długie polecenie z dokumentu Notion, który ktoś nazwał „biblioteką poleceń zespołu”. To moment, by zapisać przepływ pracy.
Problem, który rozwiązują przepływy pracy
Jednorazowy czat wystarczy do jednorazowego zadania. Jednak niemal każdy zespół ma listę zadań, które powtarzają się — różne dane wejściowe, ten sam schemat:
- Klient pisze → sprawdź jego historię → napisz odpowiedź w jego języku → zarejestruj zgłoszenie
- Pojawia się zgłoszenie błędu → wyodrębnij kroki odtworzenia → określ wagę → utwórz uporządkowane zgłoszenie
- Poniedziałek rano → pobierz dane z zeszłego tygodnia → porównaj z poprzednim → opublikuj podsumowanie
Bez przepływów pracy każde z tych zadań to 200-wyrazowe polecenie, które każdy musi pamiętać. Z przepływami pracy każde z nich to nazwa: triage-bug-report, weekly-metrics, customer-reply.
Sam przepływ pracy nie ma harmonogramu ani wyzwalacza — to procedura. Aby uruchamiał się samodzielnie, dołącz automatyzację.
Co zawiera przepływ pracy
| Pole | Co robi |
|---|---|
| Nazwa | 2–64 znakowy mały slug z liter, cyfr i wewnętrznych łączników — triage-bug-report. Użyj /triage-bug-report, by wywołać go jawnie w czacie agenta. |
| Nazwa wyświetlana | Czytelna etykieta widoczna w przestrzeni roboczej. |
| Opis | Jedno zdanie mówiące Okou, kiedy stosować ten przepływ pracy. Okou dopasowuje przychodzące zgłoszenia do opisów, więc sformułowanie ma znaczenie. |
| Instrukcja | Sama procedura. Wystarczy zwykły opis — wskaż narzędzia, format wyjścia i ograniczenia. |
| Pliki | Opcjonalne pliki pomocnicze — szablony, checklisty, wytyczne marki, dane referencyjne — dołączone do przepływu pracy. |
| Widoczność | private (tylko Ty) lub public (wszyscy w przestrzeni roboczej). |
Brak grafu węzłów, konfiguracji YAML, sekcji wyzwalaczy. Instrukcja zwykle przypomina polecenie czatu, które zadziałało za pierwszym razem.
Dobry opis decyduje, czy przepływ pracy uruchomi się wtedy, kiedy powinien, czy nigdy: "triage a customer-facing bug report and file it to GitHub with severity" jest lepszy niż "do bug stuff."
Przepływy pracy należą do agentów
Każdy przepływ pracy należy do dokładnie jednego agenta. To zapewnia przewidywalność: przepływ działa z tonem, domyślnymi ustawieniami i uprawnieniami tego agenta.
- Prywatny przepływ pracy — widoczny tylko dla Ciebie. Odpowiedni do automatyzacji powiązanych z prywatnym Gmailem lub osobistym kontem CRM.
- Publiczny przepływ pracy — widoczny dla wszystkich w przestrzeni roboczej, na agencie dostępnym dla zespołu.
Ta sama procedura może istnieć na dwóch agentach i dawać różne wyniki, bo każdy agent ma własny styl i uprawnienia. Aby przekazać przepływ pracy innemu agentowi, skopiuj go — to tworzy rozgałęzienie, więc oba mogą się potem różnić.
Zobacz Agentów, aby dowiedzieć się, jak własność agenta wpływa na zakres przepływu pracy.
Tworzenie przepływu pracy
Zacznij ze strony Przepływy pracy
- Otwórz Przepływy pracy i wybierz Nowy przepływ pracy.
- Wybierz agenta, który będzie właścicielem przepływu pracy.
- Okou otworzy czat z podpowiedzią do tworzenia przepływu pracy. Opisz rezultat, oczekiwane dane wejściowe, narzędzia, wyjście i ewentualne granice akceptacji.
- Przejrzyj zaproponowaną nazwę, opis, instrukcję, pliki i widoczność przed utworzeniem przepływu przez Okou.
Możesz też zacząć w istniejącym czacie agenta i poprosić Okou o zamianę już wykonanego zadania w przepływ pracy. Zachowanie pierwszego udanego uruchomienia w tym samym czacie daje Okou konkretne dane wejściowe, poprawki i wynik do zapisania.
Co umieścić w instrukcji
| Część | Uwzględnij |
|---|---|
| Cel | Wynik, który musi zostać osiągnięty przez przepływ pracy. |
| Dane wejściowe | Co dostarcza wywołujący lub automatyzacja i które dane są wymagane. |
| Procedura | Kolejne kroki, w tym z jakich usług korzystać lub które aktualizować. |
| Wyjście | Wymagany format, miejsce docelowe i zasady nazewnictwa. |
| Granice | Czego unikać, przypadki wymagające doprecyzowania i kiedy zakończyć. |
| Referencje | Opcjonalne szablony, checklisty lub przykłady dołączone jako pliki przepływu pracy. |
Nie umieszczaj danych dostępowych w instrukcji ani plikach. Połącz usługę przez Konektory, a następnie przyznaj agentowi tylko niezbędne uprawnienia.
Przetestuj przed automatyzacją
- Uruchom przepływ pracy ręcznie z reprezentatywnym wejściem.
- Potwierdź, że agent ma dostęp do wszystkich wymaganych konektorów i uprawnień.
- Sprawdź czat pod kątem brakującego kontekstu, nieoczekiwanych zapisów i końcowego formatu wyjścia.
- Edytuj Instrukcje lub załączone pliki i uruchamiaj ponownie, aż wynik będzie powtarzalny.
- Dodaj automatyzację dopiero po poprawnym ręcznym uruchomieniu. Zacznij od wąskich filtrów zdarzeń lub niskiej częstotliwości, a następnie sprawdź pierwsze uruchomienia.
Ręczna weryfikacja pozwala odróżnić problemy z przepływem pracy od problemów z wyzwalaczem: jeśli Uruchom teraz nie działa, najpierw popraw przepływ lub dostęp; jeśli Uruchom teraz działa, ale zdarzenie nie wyzwala uruchomienia, sprawdź konfigurację automatyzacji.
Jak Okou wybiera przepływ pracy
Nie musisz wywoływać przepływu pracy po nazwie. Okou ładuje go automatycznie, gdy przychodzące zgłoszenie pasuje do opisu. Przepływ o nazwie customer-reply-draft opisany jako „napisz odpowiedź na e-mail klienta naszym stylem i na podstawie dokumentacji” uruchomi się, gdy przekażesz e-mail klienta — bez potrzeby podawania nazwy.
Aby wymusić konkretny przepływ, powiedz to wprost: „Użyj przepływu pracy customer-reply-draft dla tego e-maila.”
Wbudowane przepływy pracy
Każdy agent Okou ma zestaw przekrojowych przepływów pracy utrzymywanych przez Okou — badania i analizy, finanse i księgowość, prawo i zgodność, produkt, marketing, obsługa klienta i komunikacja zespołowa. To procedury dziedzinowe, nie integracje: każdy uczy Okou, jak obsługiwać powtarzalny typ pracy.
Przykłady:
deep-dive— uporządkowane badania i projektowanie rozwiązań; zbierz fakty, potem przeanalizuj opcjeprd-writing— wymagania produktowe z jasnym określeniem problemu i kryteriami akceptacjicopywriting— teksty marketingowe na różne kanały (blogi, e-maile, social media, landing page)competitor-matrix— macierze porównawcze funkcji, analizy pozycji, analiza wygranych/przegranychcustomer-reply— empatyczne, zgodne z marką odpowiedzi dopasowane do kanału i pilnościnda-screening— klasyfikacja przychodzących NDA jako ZIELONE / ŻÓŁTE / CZERWONE i przekierowaniestatus-updates— raporty postępu i aktualizacje dla interesariuszy dopasowane do odbiorcy
Twoje własne przepływy pracy są widoczne obok tych i mają pierwszeństwo, jeśli ich opisy lepiej pasują.
Kiedy utworzyć przepływ pracy
Szczera zasada: jeśli napisałeś podobne polecenie więcej niż dwa razy — lub możesz sobie wyobrazić, że zrobi to kolega — zapisz je.
Konkretne sygnały:
- Praca ma nazwę, której zespół już używa („poranny brief”, „skan konkurencji”)
- Polecenie wskazuje konkretne narzędzia, kanały lub szablony, które nie powinny się zmieniać przy każdym uruchomieniu
- Wynik ma stały format (podsumowanie, szkic, zgłoszenie)
- Więcej niż jedna osoba musi go uruchomić
- Chcesz, by działał według harmonogramu lub na zdarzenie — zobacz Automatyzacje
Typowe wzorce
- Formularz zgłoszeniowy. Przyjmuje dane wejściowe (e-mail, zgłoszenie błędu, wątek) i tworzy uporządkowany artefakt (zgłoszenie, szkic, wiersz).
- Brief cykliczny. Przepływ pracy połączony z zaplanowaną automatyzacją, która działa codziennie lub co tydzień i publikuje wynik w widocznym miejscu.
- Pomocnik w trakcie rozmowy. Wywoływany przez
@Okouna kanale, by wykonać jedno konkretne zadanie — wyszukać, podsumować, sklasyfikować. - Kompozytor. Tworzy pakiet w wielu formatach — szkic bloga, posty społecznościowe, karty — w jednym uruchomieniu.
- Reagujący na zdarzenie. Połączony z automatyzacją zdarzeń: nowy e-mail, scalony PR lub nowa strona w Notion uruchamia przepływ. Zobacz Automatyzacje.
Czego unikać
- Zbyt wąski zakres. Przepływ pracy pasujący tylko do jednego wejścia jest nietrwały. Celuj w schemat pracy, nie szczegóły przykładu.
- Zbyt ogólny opis. „Pomoc w marketingu” jest tak szerokie, że Okou nie będzie wiedział, kiedy go użyć. Bądź precyzyjny w opisie.
- Twardo wpisane dane dostępowe. Nigdy nie wklejaj kluczy API do instrukcji. Użyj własnych konektorów — dane dostępowe zostają na platformie, poza zasięgiem modelu.
- Ukryty format wyjścia. Określ, jak ma wyglądać artefakt: „ponumerowana lista trzech pozycji” lub „szkic odpowiedzi do 150 słów”.
- Zapominanie o agencie. Przepływ pracy może korzystać tylko z konektorów, do których agent ma uprawnienia. Jeśli nie działa z Gmailem, sprawdź zakładkę Uprawnienia agenta, nie instrukcję.
Co dalej
- Dodaj wyzwalacz przez Automatyzacje, by przepływ działał bez Twojego udziału.
- Zobacz Agentów, by dowiedzieć się, kto uruchamia przepływ i z jakimi uprawnieniami.
- Zobacz Uprawnienia, by ograniczyć, do czego przepływ ma dostęp.
- Zobacz Przykładowe przepływy pracy — pięć kompletnych przykładów.

