Agent to AI przypominający współpracownika, który działa w Twoim środowisku pracy. Ma imię, rolę, osobowość, zestaw przepływów pracy, w których się specjalizuje, oraz konektory, do których ma dostęp. Rozmawiasz z nim tak, jak z kolegą z zespołu.
Okou to domyślny agent dostarczany z Okou — uniwersalny specjalista obsługujący niestandardowe prośby, szkice, briefy i większość codziennych zadań. Większość środowisk pracy zaczyna tylko z Okou. W miarę rozwoju użycia możesz tworzyć dodatkowych agentów do konkretnych zadań.
Dlaczego agenci, a nie jeden wielki asystent
Jeden asystent „do wszystkiego” jest trudny do zrozumienia. Nie wiesz, co wie, do czego ma dostęp ani jak się zachowa przy kolejnej prośbie. Agenci rozwiązują to, będąc specjalistami o przewidywalnej roli:
- Jasno określone zadanie. Każdy agent ma imię i jednozdaniowy opis swojego celu. „Lisa przygotowuje i wysyła odpowiedzi do klientów.” „Tim wykonuje cotygodniowe analizy konkurencji.”
- Skoncentrowany zestaw przepływów pracy. Agenci ładują tylko te przepływy, które są istotne dla ich roli, więc ich zachowanie jest przewidywalne. Nie zaczną nagle pisać kodu, jeśli ich zadaniem jest księgowość.
- Własne konektory. Każdy agent ma własne uprawnienia. Twój agent finansowy może korzystać ze Stripe; marketingowy już nie.
- Osobowość. Ton, styl i domyślne ustawienia są przypisane do agenta i dotyczą wszystkiego, co robi.
Jak komunikujesz się z agentami
Sposób „rozmowy z agentem” zależy od kanału:
- Czat webowy — wybierz agenta z paska bocznego. Każdy agent ma własną historię czatu.
- Slack —
@-mentionOkou. Slack kieruje tylko do Okou; aby przekazać zadanie innemu agentowi, zmień agenta w odpowiedzi Okou i kontynuuj w tym samym wątku. - Automatyzacje — każda automatyzacja wskazuje agenta, który ją wykonuje, więc właściwy agent jest aktywny we właściwym czasie.
Jeśli nie wybierzesz agenta, prośbę obsłuży Okou.
Agenci są odizolowani
Każdy agent działa samodzielnie. Agenci w tym samym środowisku widzą się na liście — imiona, zadania, kto jest aktywny — ale nie mają wspólnej pamięci ani możliwości wywoływania się nawzajem w trakcie działania. Każdy czat należy do jednego agenta i to on realizuje zadanie od początku do końca.
Dwie rzeczy przekraczają tę granicę, obie inicjujesz Ty:
- Odwołanie do innego wątku. Wpisz
@w edytorze, aby dodać poprzedni wątek czatu — od dowolnego agenta — do bieżącej rozmowy jako kontekst. Obecny agent czyta to, co mu przekażesz. Nie dziedziczy konektorów ani uprawnień innego agenta. - Łączenie po zakończonym zadaniu. Zakończony przebieg czatu automatyzacja może obserwować Twój wątek i uruchomić przepływ pracy po zakończeniu zadania, opcjonalnie filtrując po statusie lub treści ostatniej odpowiedzi. To wyzwalacz, który konfigurujesz Ty, a nie agent decydujący o wywołaniu innego agenta.
To celowe:
- Przewidywalne zachowanie. Rozmowa z Lisą pozostaje rozmową z Lisą. Zawsze wiesz, czyj głos, przepływy pracy i uprawnienia są używane.
- Przewidywalne uprawnienia. Konektor przyznany agentowi finansowemu nie przechodzi do agenta marketingowego. Nie ma łańcucha „Lisa pyta Tima, Tim pyta Okou”, który po cichu rozszerzałby zakres działania.
- Przewidywalny koszt. Każdy kredyt jest przypisany do agenta, który prowadził czat. Nie ma ukrytego ruchu między agentami.
Gdy przepływ pracy obejmuje różne zadania, łączysz je z udziałem ludzi, automatyzacji lub tego samego agenta z różnymi przepływami — nie przez wywoływanie agentów nawzajem.
Tworzenie agenta
Otwórz stronę Agenci w swoim środowisku i kliknij Nowy agent. Nadaj mu imię, a następnie ustaw Widoczność — Publiczny (każdy w tym środowisku może go używać) lub Prywatny (tylko Ty go widzisz i używasz). Awatar możesz ustawić w tym samym oknie.
Każdy plan, także Free, pozwala na maksymalnie 7 agentów współdzielonych w organizacji oraz nieograniczoną liczbę prywatnych — limit dotyczy tylko agentów współdzielonych w organizacji.

Gdy agent już istnieje, otwórz jego profil i uzupełnij pozostałe dane — opis, styl wypowiedzi, instrukcje i konektory, do których ma mieć dostęp:

- Opis. Jedno zdanie, w czym agent pomaga. Im jaśniej to określisz, tym lepiej agent działa i łatwiej kolegom wybrać właściwego.
- Jak brzmi. Wybierz gotowy ton (Profesjonalny, Przyjazny, Bezpośredni, Wspierający) lub zmień go w zakładce Instrukcje.
- Instrukcje. Domyślny język, długość odpowiedzi i cechy osobowości ustawisz w zakładce Instrukcje.
- Konektory. Przyznaj dostęp do narzędzi potrzebnych agentowi w zakładce Autoryzacja. Domyślnie dostęp tylko do odczytu.
Większość zespołów dopracowuje te ustawienia przez pierwsze tygodnie. Zachowanie agenta staje się precyzyjniejsze, gdy obserwujesz jego działania i doprecyzowujesz opis.
Agenci i przepływy pracy
Przepływy pracy są wielokrotnego użytku; agenci to ci, którzy je wykonują. Ten sam przepływ — np. weekly-metrics — można przypisać dwóm różnym agentom i uzyskać różne wyniki, bo każdy agent ma własny ton, ustawienia domyślne i uprawnienia do konektorów.
Typowy schemat:
- Agenci uniwersalni (Okou) mają szeroki katalog przepływów i wybierają je zależnie od sytuacji.
- Agenci specjaliści (Lisa, Tim) mają wąski zestaw i stosują go konsekwentnie.
Zobacz Przepływy pracy, aby dowiedzieć się, jak pisać i udostępniać procedury między agentami.
Agenci i uprawnienia
Każdy agent ma własne uprawnienia. Konektor podłączony na poziomie środowiska nie jest automatycznie dostępny dla każdego agenta — wybierasz, którzy agenci mogą z niego korzystać w zakładce Autoryzacja agenta. To oznacza:
- Młodszy agent nie dotknie przypadkowo systemów produkcyjnych.
- Agent obsługujący klientów może publikować na Slacku
#cs-replies, ale nie na#exec-strategy. - Agent finansowy może czytać Stripe, ale tylko CFO może przyznać mu prawo zapisu.
Gdy agent próbuje wykonać czynność poza swoimi uprawnieniami, działanie jest blokowane i rejestrowane.
Co dalej
- Utwórz agenta specjalistę do powtarzalnych zadań — zobacz Przepływy pracy, aby poznać podstawy.
- Umieść agenta za automatyzacją, by działał bez ręcznego uruchamiania.
- Zobacz Uprawnienia, aby precyzyjnie kontrolować, do czego ma dostęp każdy agent.

